GZB Experience Ds. Buitink GZB Experience Ds. Buitink
Berichten uit Malawi



Weer thuis – 20-11-2019

Na een reis van ruim 26 uur van deur tot deur zijn we vandaag weer thuisgekomen na een indrukwekkende en bemoedigende reis. Voor mij was het voor het eerst dat ik voet op Afrikaanse bodem zette en dankbaar ben ik voor datgene wat ik mocht zien van Gods werk in Afrika, dat Hij Zelf mensen tot geloof in de Heere Jezus brengt en daarmee doorgaat. Tegelijkertijd voelt het dubbel om broeders en zusters in één van de armste landen achter te laten en zelf terug te keren in één van de rijkste landen ter wereld. Ik heb die mogelijkheid, maar zij niet. Het doet op een andere manier kijken naar de vanzelfsprekendheden hier in Nederland, maar bovenal verlangen naar het moment dat de Heere Jezus terug zal komen en alle dingen nieuw zal maken.
Dit even voor nu, maar op verschillende momenten zult u en jij er van mij nog wel meer over horen.


Indrukwekkend verhaal 14-11-2019

Alles achterlaten voor Jezus

Tijdens ontmoetingen met predikanten en andere betrokkenen in de kerk van Malawi krijgen we soms hele bijzondere verhalen te horen. Zo was er een jongeman die was opgegroeid als moslim en naast zijn zussen was hij de enige zoon. Zijn vader droeg verantwoordelijkheid in de moskee, maar op een dag was deze jongeman in gebed en hoorde hij dat er tegen hem gezegd werd: “Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven.” Hij kwam tot geloof in Jezus, maar wat moest hij met het oog op zijn familie? Hij bad daarvoor en wonderlijk genoeg zei zijn vader dat hij volwassen was en zijn eigen keuzes mocht maken. Niet veel later overleed zijn vader en toen de mensen uit het dorp kwamen was de verwachting dat hij zou bidden. Maar hij zat erbij en bad niet zoals in de moslimtraditie de verwachting was van hem als de zoon, omdat hij niet langer een moslim was. 
De volgende dag werden ze als gezin verbannen uit het dorp, en de grond werd geconfisqueerd, waardoor hij ook zijn studie moest opgeven. Maar hij kon tijdens zijn getuigenis alleen maar zeggen: “Als Jezus je roept dan zorgt Hij ook voor wat nodig is.” En niet alleen op materieel gebied werd er gezorgd, maar ook op geestelijk gebied, want ook zijn moeder en de rest van het gezin kwamen tot geloof.
Inmiddels is hij getrouwd en heeft een baby van een paar maanden, waarbij het nu zijn droom is ook zelf predikant te worden, maar van de tijd die dat nog kost gelooft hij dat God die geeft en gebruikt.

Op huisbezoek 13-11-2019

Eén van de belangrijkste werkzaamheden van predikanten hier is het huisbezoek, omdat hier predikanten maar enkele keren per jaar voorgaan en de meeste diensten ouderlingen de preek houden. Ook wij gingen met onze gastheer op huisbezoek en kwamen bij verschillende gezinnen. Hij nam ons mee naar een echtpaar waarbij de vrouw via haar man tot geloof in Jezus was gekomen, terwijl ze was opgegroeid als moslim en ze ook samen naast de moskee woonden. En ander echtpaar liet het sinds kort wat afweten qua kerkgang. En een derde droeg in het koor waaraan ze leiding gaf niet het kostuum. Ons werd gevraagd hen te bemoedigen en aan te sporen. We besloten dat te doen met de kaarten die ik bij een aantal activiteiten had gevraagd en waarop Bijbelteksten stonden. Zo was de kaart met een tekst uit Johannes 15 om in Jezus de wijnstok te blijven voor het echtpaar dat het wat liet afweten qua kerkgang. De kaart met een tekst uit Genesis 28 met Gods belofte van zijn nabijheid bij Jakob voor de vrouw zonder kostuum. En we namen de kaart met de tekst uit Psalm 119 over Gods Woord als een licht op ons pad mee voor het echtpaar van wie de vrouw tot geloof was gekomen. Het waren bijzondere gesprekken, waarin we ook weer iets mochten ervaren van hoe het geloof in Jezus hier beleefd wordt en hoe God daarin gewerkt heeft en werkt.

Bericht uit Malawi 11-11-2019

Soms voelt het zijn hier in Malawi als het ontmoeten van de arme weduwe met haar twee koperen muntjes, die in de tempel alles gaf wat ze had. In alle opzichten wordt namelijk geprobeerd ons bij het gastgezin, waar ik samen met collega Van Rumpt verblijf, gastvrij te ontvangen en te doen wat mogelijk is. 
Zo wordt geprobeerd goed eten te verzorgen. Wij slapen op de bedden in een relatief grote kamer, terwijl we in de andere kamers matrassen en rieten matten bij elkaar gepropt zagen liggen op de grond, waardoor we ons afvragen hoe iedereen daar kan slapen. Toen de stroom bijna de hele zaterdag was uitgevallen kregen wij de staande zaklamp mee en om te wassen worden er per persoon(!) twee bakken met heet en koud opgepompt water neergezet van zo’n tien liter. En zo zou ik nog wel even door kunnen gaan. Ze doen ontzettend hun best.
En tegelijkertijd moet ik bekennen dat ik het wel even gehad had toen er zaterdag geen stroom was en we onze koffers met een zaklamp moesten uitpakken. Toen ik mijn behoefte moest doen bij diezelfde zaklamp in een gat in de grond. En hetzelfde luxe(!) eten van telkens rijst, pudding van graan, kip en rund met soort groente versterkt door de herhaling ook niet echt de eetlust, noch het gerijpte brood ’s morgens.
En toch, we ontvangen het uit een warm hart (mensen uit Malawi zijn trots op hun bijnaam 'Het warme hart van Afrika') en het is een les in niet te kijken naar wát er gegeven wordt, maar hóe. Als wij in Nederland mensen ontvangen hoeven wij daar weinig moeite voor te doen en nauwelijks dingen te laten, maar hier wordt gegeven van hun armoede. Wij in Nederland zijn rijk, maar hier zijn de mensen op een andere manier rijk, maar daarover hopelijk later meer.
#gzbexperience #gzbzending
Zie ook www.gzbexperience.nl/blogs

voor meer foto's zie fotoalbum
terug